'Door internet blijf je meedoen'; dat is de gezamenlijke campagne van SeniorWeb, Radio5 Nostalgia, de RVU, ICL Zorg voor Later en Plus Magazine. De campagne start in september 2010 en wil zoveel mogelijk mensen in Nederland te bereiken met mooie, ontroerende, prikkelende en persoonlijke verhalen over internet. Met als doel senioren die nog niet online zijn te inspireren internet te gebruiken! Internet is immers nuttig, maar levert vooral ook een positieve bijdrage aan de kwaliteit van leven. Daar is Swengel het van harte mee eens, wat denken jullie?

Vorig jaar meldde blogger Jilis Kors op Zorg en Welzijn een pilotproject: een Investeringsbank. Het is een bank als alle andere: je brengt en leent er geld en er wordt rente betaald en uitgekeerd. De rente op leningen is echter laag en winst op het geleende bedrag investeert de lener in zijn of haar wijk. Zo vloeien de gelden terug naar de mensen die het nodig hebben. Deze gezinnen zijn daarmee niet langer bij ieder financieel gat overgeleverd aan charitatieve instellingen en allerhande andere voorzieningen. In dit Europese jaar tegen armoede en sociale uitsluiting hebben economiestudenten van Windesheim onderzoek gedaan naar de haalbaarheid. Conclusie: de banken geven een no-go voor vervolgstappen. De euro en de kredietcrisis vragen te veel aandacht. Swengel vraagt zich af wat jullie van het idee vinden. Een gemiste kans? Of een idee om op verder te borduren?

Sinds 1997 werkt Mariette Klein Kranenberg als adviseur bij Spectrum. Ze houdt zich de laatste jaren intensief bezig met vrijwillige inzet en mantelzorgondersteuning. En heeft er een stevige mening over. In dit geval over de grote woorden en kleine daden.  

"Ik kan geen partijprogramma lezen of er staat wel iets in over vrijwilligers en vrijwillige inzet. Van 'het cement van de samenleving ' tot de 'kurk waar de samenleving op drijft'. Ja ja, het zijn mooie politieke woorden. Als we dan de begroting erbij pakken en kijken hoeveel deze heren en mevrouwen over hebben voor dit “cement” en deze “kurk”, dan bezoeken ze een goedkope bouwmarkt of ontkurken een budgetwijntje. Waardering in overvloed, maar het feestje mag niet meer kosten dan een paar duizend euro. De rest betaalt de Rabobank. Het verenigingsleven, dat krijgt tegenwoordig een waarderingssubsidie van een paar honderd euro, de rest moeten ze zelf vergaren. En, o ja, we hebben ook nog burgers die een uitkering krijgen. Als we die vrijwilligerswerk laten doen, dekken we daarmee de tekorten in het vrijwilligerswerk."

Jet Bussemaker, de ex-staatssecretaris van VWS, lanceerde de term: Welzijn Nieuwe Stijl. Aan de term hangen acht bakens voor kwaliteitsverbetering. Of zoals te lezen in menige brochure over het onderwerp 'acht bakens om te kunnen anticiperen op de nieuwe eisen die gesteld worden aan de uitvoering van het welzijnswerk'. Swengel zit met vragen. De eerste is wie er tot deze nieuwe eisen is gekomen en waar ze voor nodig zijn? Veel instellingen zijn inmiddels gecertificeerd en leveren goed werk. Daarnaast staat een aantal van deze bakens op gespannen voet met elkaar. Tot slot suggereert Welzijn Nieuwe Stijl een transitie van welzijnswerk naar welzijnsbeheer, waarin burgers zelf, hun sociale netwerk en vrijwilligers de welzijnswerkers worden en de welzijnswerkers de beheerders. Maar is iedereen daar klaar voor en is het uberhaupt gewenst?  Swengel vraagt zich af wat instellingen van Welzijn Nieuwe Stijl vinden?