Andere bril

Met verassend resultaat. Zo is daar nu een Eenzaamheidswijzer, initiatief van kunstenaar Martijn Engelbregt. Hiermee wordt een uitweg geboden uit de ‘ IK-maatschappij’. Een lichte manier om het te hebben over de angst om over eenzaamheid na te denken. Terwijl we er juist van kunnen leren. 

Door de nadruk die er in onze samenleving ligt op prestaties bestaat er zoveel angst voor eenzaamheid. Ieder probeert zo ver mogelijk van het gevoel van eenzaamheid te zijn. In media is er een overdosis van mensen die het gemaakt hebben. Op facebook zijn we volgens Engelbregt ook bezig met onszelf te verkopen. Hij vindt dit een sollicitatiegevoel geven. Daardoor wordt het juist niet persoonlijk en maakt dit ook eenzaam.

Kunstenaar Suyling tekende samen met groepjes eenzame mensen bloemen. De kunstenaar hoopte hiermee dat het iets los maakte bij de mensen. Waardoor men beter over de eigen eenzaamheid kan praten. Van een hulpverlener hoorde hij later dat dit inderdaad ook het geval was en eenzaamheid beter bespreekbaar was na de tekensessie.

Ontwerper Marina van Goor ging met een sandwichbord aan alleen in een restaurant zitten. Op het bord stond: ‘Oog ik eenzaam?’.  Omdat mensen wanneer ze alleen eten bang zijn om het oordeel 'eenzaam' te krijgen. Ze bedacht ook het Restaurant Sartre, een eetgelegenheid waar mensen zonder gezelschap gaan eten. Als mooi statement, dat er niks mis mee is.

Stichting DOEN heeft het YD+I project gefinancierd. Nu praten de kunstenaars over een tweede projectfase, samen met Stichting DOEN en het ministerie van VWS. Ze willen namelijk de bedachte ideeën meer publiek maken om het gesprek over eenzaamheid echt op gang te helpen. Hierbij hopen ze ook partners te vinden in de zorgsector. Ze zien hier belangrijke kansen, omdat hun aanpak naar eigen zeggen een preventieve werking heeft. Ook voor de zorg liggen hier mogelijkheden om uiteindelijk kosten te besparen.

Swengel zegt: Kunst, niks linkse hobby, hartstikke nuttig!