Filmen uit frustratie: kennismaking met de jongeren

Ingezonden door Eelco Visser op 9 maart 2011 - 2:38pm
in

Sjoerd Botschuyver is ambulant jongerenwerker bij de Stichting Welzijn Brummen. De komende maanden gaat hij met 'zijn' jongeren, uit Eerbeek, een documentaire maken. De jongeren vertellen op Swengel over de ervaringen en vorderingen. In dit blog vertellen de jongeren in eigen woorden over de aanleiding.

"Alles is begonnen met het programma van TROS Regelrecht. Zoals gezegd zijn wij in onze ogen enorm negatief in het licht gezet. Dan bedoel ik niet alleen onze groep maar ook vele andere groepen jongeren uit Eerbeek die vaak chillden rond het kruispunt van de Primera. We werden met camera’s achtervolgd en zonder pardon prikkelende vragen gesteld. Kortom we werden niet gelijkwaardig gehandeld en het was ontzettend confronterend. Het programma kwam op televisie en al snel werden jongeren uit Eerbeek gezien als een ‘plaag’ dat zogenaamd al 15 jaar heerst en moeilijk te verdrijven was.

We vonden het programma sensatieschopperij , respectloos en had niks te maken het zoeken van oplossingen. Waarom op deze manier? Waarom werden we niet behandeld als ieder ander? Op straat leer je dat respect voor elkaar heel belangrijk is in het leven, hoe kan het dan dat wij zo oneerlijk behandeld zijn?

Ook familie de dupe

Niet alleen wij werden hier de dupe van maar ook dichte familie: ouders, broertjes, zusjes worden gezien als ‘de ouder, het zusje of broertje van die jongen of meisje die op tv was’. Zonder dat je het wilt krijg je als jongere meteen een bepaalde naam en word iedereen onder een kam geschoren. Elke jongere die ook maar op straat stond met andere word vies aangekeken en gezien als tuig.

Documentaire

We waren het met elkaar eens dat we dit niet meer wilden omdat we het simpelweg oneerlijk vonden wat er in de praktijk uiteindelijk gebeurde. Zo kwamen we in aanraking met een medewerker van het SWB genaamd Sjoerd Botschuyver die ons wilde helpen met het probleem rond hangjongeren in Eerbeek. Sjoerd kwam toen met het idee om een documentaire te maken over de hangjongeren in Eerbeek. Zonder twijfel hebben wij (een groep van ongeveer 10 jongeren) dit idee serieus genomen en besloten we iets neer te zetten waardoor wél oplossingen zouden ontstaan.

Van twee kanten

Zo geven we een aantal dingen in de documentaire aan die vanuit ons oogpunt van belang zijn om tot die oplossingen te komen. Want ook wij willen verder! Het bijvoorbeeld weghalen van de bankjes voor de Primera heeft niks opgelost, het heeft het probleem alleen maar verplaatst! Is dat dan wat de mensen in Eerbeek wilden? Is dat wat het programma TROS Regelrecht wilden bereiken? We hebben hier geen goed woord over en het word tijd dat we weer normaal over straat kunnen. We zijn bereid te praten en om afspraken te maken maar onder een voorwaarde… Het moet van twee kanten komen.