Het einde van de tevreden generatie

Het ouderenwerk richt zich op senioren. Vanaf 55 jaar beland je op de radar, vanaf je 65e benadert het ouderenwerk je feitelijk als klant. Meedoen in zelfstandigheid is de opdracht, ontmoetings- en bewegingsactiviteiten en een educatief aanbod vormen het instrumentarium. Het huidige ouderenwerk heeft het maar gemakkelijk. Senioren van vandaag vormen immers de ‘tevreden generatie’.

De tevreden generatie maakte de Tweede Wereldoorlog en de wederopbouw mee. Deze senioren brachten het grootste deel van hun levens door in een niet door technologie gedomineerde samenleving. Ze werkten hard, genoten met mate en betrachtten naastenliefde. Tevreden met alles wat er voor hen is. Sjoelen, koersballen, eettafels, de krant lezen, wanneer ze de drempel naar het ouderenwerk overklauteren, is het goed en gezellig.

De senioren van morgen zijn nu tussen de 55 en 65 jaar oud. Ze zijn (kort) na de Tweede Wereldoorlog geboren en zetten zich als jongvolwassenen af tegen, vooral, de deugden van hun ouders. Ze ruilden soberheid eerst in voor geestelijke en als volwassenen voor materiële vrijheid. Tevreden met een plezierig, onbezorgd en vitaal leven. Ze weten wat er te koop is, zijn mondig en stellen eisen.

Hoe verandert dit het ouderenwerk? Een 55jarige voelt zich geen senior. Schoorvoetend, vanaf 75, belanden deze senioren bij het ouderenwerk. Ze doen van alles samen, maar minder vanuit gewoonte of loyaliteit. Persoonlijke interesses en voorkeuren, daar draait het om. 75plus van morgen stelt hardop eisen aan het aanbod. De SWO ‘as we know it’ verdwijnt. In naam en vorm. Kleine organisatiebureaus veroveren de markt en zorgen lokaal voor een fris activiteitenaanbod, waar senioren zich mee kunnen identificeren. Welkom Urban Golf, tot ziens sjoelen. Leuk toch?

De opdracht voor overheden verandert niet. Senioren moeten zo lang mogelijk zelfstandig kunnen functioneren. Ze blijven subsidiëren, door accommodaties beschikbaar te stellen. Organisatiebureaus doen ‘in concurrentie’ een aanbod en betrekken de gesubsidieerde ruimte. Voor een marktconforme prijs werken de bureaus ook op locatie. Ze zijn pro-actief, zetten zwaar in op imago en marketing, monitoren de tevredenheid over het aanbod en stellen zich meer dan ooit klantgericht op. Medewerkers faciliteren het eindproduct, een genoeglijk samenzijn, waarbij het de deelnemers aan niets ontbreekt. Wat denk je: lukt het ouderenwerk dat?