Jongeren aan het roer
Mara Soekarjo en Joris Sartorius zijn tieners en runnen samen adviesbureauAls je kijkt naar de fouten die gemaakt worden bij jongerenparticipatie en -communicatie, staat populair doen met stip op één. Ook al ben je “zelf ook gewoon jong geweest”, jongerengedrag, -gebruiken en -taal zijn aan mode en cultuur onderhevig. Met een goed bedoelde hippe benaming bereik je vaak een tegengesteld effect: hip proberen te doen is funest voor een serieuze benadering van jongeren. En dat laatste is juist van het grootste belang voor het laten slagen van communicatie met jongeren. Met jongeren die met je meedenken vanaf de concept-fase van je project, verzeker je jezelf dat je de plank niet mis zult slaan: je sluit zo immers perfect aan op je doelgroep.
Gelukkig zien volwassen beleidsmedewerkers de laatste tijd steeds vaker in dat jongeren inderdaad onmisbaar zijn bij het laten slagen van een project dat voor hen gemaakt wordt. Een echt participatieproject opzetten is echter nog een hele klus. Wanneer je jongeren bijvoorbeeld benadert als kinderen komt dat de resultaten van je project niet echt ten goede.
Daarnaast is het bij echte jongerenparticipatie natuurlijk van belang dat jongeren zelf aan de slag kunnen. Jongerenprojecten moeten vóór en dóór jongeren zijn in plaats van geleid door een volwassene die jongeren als het ware voor zijn karretje spant. Bij echte jongerenparticipatie zitten jongeren aan het roer en heeft de volwassene de matrozenpet op.
Om te voorkomen dat je jongeren op een verkeerde manier betrekt, roep je de hulp in van iemand die weet waar hij het over heeft.
- Mara Soekarjo & Joris Sartorius, Jongerenexperts
- Reageer
- 562 keer gelezen
Reacties
De toekomst?
Zou het echt niet kunnen met zich inlevende volwassenen? Die vaak zelf ook kinderen hebben? Heeft al het jeugdbeleid tot aan nu gefaald? Ik vraag het me af. In onze gemeenten lijkt het toch allemaal wel goed te gaan. Maar wellicht biedt het een meerwaarde.