Twitteren als nieuwe 'bloemen en soep uitdelen'

De nacht dat het kabinet viel, was ook de 'Nacht van Twitter'. De nacht waarop de woedende twittercommunity met felle tweets van de 'oude media' eiste weer te gaan uitzenden. Wat uiteindeljk gebeurde, al was dat volgens Frits Wester gepland. Het werd ook de nacht dat bewindslieden als Jack de Vries hun waarheid rondtwitterde, zonder zelf bij de besprekingen te zijn geweest.

Dat maakt duidelijk dat Twitter een niet meer weg te denken, noch te onderschatten mediafactor is. En ook propagandadoeleinden dient. Het vergt nogal wat van de 'volgers' om de waarheid te construeren uit al het getweet.

Laten politici zich straks ook tijdens verkiezingstijd niet meer aan de burger zien, soep- of bloemenuitdelend op drukke, gure marktpleinen? Treffen we onze volksvertegenwoordigers alleen nog via Twitter of You Tube vragenuurtjes? Swengelaars: tuur in jullie glazen bollen en schets ons de digitale toekomst van onze democratie!   

Wellicht heb je geen idee waar het over gaat. Twitter? Wat is dat? De site 'Twitter voor Dummies' helpt je op weg. Een impressie.

Was je net op weg om de geheimen van Facebook of MySpace te doorgronden, of begon de Netlogpagina van je dochter of kleinzoon eindelijk zijn mysteries prijs te geven? Tijd om een versnelling hoger te schakelen, want iedereen Twittert straks. Wat is Twitter precies?

Net als Facebook en Netlog is Twitter een sociale netwerksite. Je creëert er ook een profiel en een avatar. Daar houden de overeenkomsten ongeveer op. De sleutelwoorden bij twitteren zijn ‘kort’ en ‘krachtig’. Een bio in 160 karakters of minder, een URL naar een blog of site waar meer info over jezelf te vinden is, en je hebt al een profiel. De nadruk ligt bij Twitter dan ook veel meer op communicatie en dynamiek, terwijl Facebook en MySpace veeleer statische netwerksites zijn. Het idee achter het Twitter-systeem is dat iedereen een antwoord geeft op de vraag “wat ben je aan het doen?” in 140 karakters (of minder). Dit korte berichtje wordt een ‘tweet’ genoemd. (letterlijk betekent twitteren: ‘kwetteren’) Veel twitteraars passen die berichtjes of tweets meerdere keren per dag aan, en houden zo vrienden en kennissen op de hoogte van hun wedervaren. In die zin houdt Twitter het midden tussen sms’en en bloggen. Het is eenvoudiger dan sms’en en je bereikt een groter publiek, maar je steekt er bijlange na niet zoveel tijd in als in een blog. Om die reden wordt twitteren ook wel ‘micro-blogging ‘ genoemd.

Hoe twitter je? Twitter beschikt over een homepage, www.twitter.com, waar je een profiel aanmaakt en dadelijk kunt beginnen met het verzamelen van andere twitteraars die je ‘volgt’. Dit wil zeggen, dat je hun updates te lezen krijgt van zodra ze iets schrijven. Je kunt vrienden zoeken die twitteren, maar er is ook een heel bastion beroemdheden dat twittert: Ashton Kutcher en Bill Clinton zijn bijvoorbeeld van die ‘early adaptors’ met een enorme populariteit op Twitter. Ook in medialand wordt er druk getwitterd: De Morgen, De Standaard, BBC… je kunt zelfs inzoomen op je interesses en bijvoorbeeld BBCtennis gaan volgen: je krijgt dan elke nieuwsupdate op tennisgebied in realtime op je homepage.

Als je een dag van huis bent, hoeft dat niet noodzakelijk te betekenen dat je niet kunt twitteren. Je hebt namelijk de mogelijkheid om te twitteren via sms. Via allerlei tooltjes kun je die sms-berichten ook nog eens laten vergezeld gaan van foto’s of geluidsopnames. Handig als je naar een concert gaat en je wilt je vrienden laten meegenieten!

Reacties

140 tekens

Kent iemand voorbeelden van politici die in 140 mtekens iets bereiekn. Zag Mirjam Sterk twitteren 'Slecht geslapen, ik kan voorlopig even geen rood meer zien'. Bereik je daarmee ook al wat? Sterke suggestie is wel 'ik (CDA) was zo persoonlijk betrokken bij de redding, dat ik er slecht door kon slapen en het redden is niet gelukt vanwege rood'. Best kanp in 140 tekens...

twitteren nieuwste communicatiemiddel voor politici?

Twitteren brengt nieuws zoals de val van het kabinet snel door en is daarvoor een uitermate handig en geschikt communicatiemiddel, maar voor achtergronden heb je toch echt meer nodig dan berichtjes van max. 140 tekens.

En als politici kiezers willen trekken zullen ze met mensen in gesprek moeten gaan. Ik ken een aantal mensen die nu op de kieslijst staan voor een gemeentelijke politieke partij. Als ik hun tweets lees dan word ik niet veel wijzer dan: "Ik heb vandaag weer goed campagne gevoerd", "het was een reuze interessant debat" etc. etc. Ondertussen heb ik geen idee welke standpunten en mening zij hebben. Om daar achter te komen zullen zij toch op een andere manier zichzelf en hun partij moeten laten zien. Dan wat mij betreft toch maar die bloemen en soep.