Is Werken naar vermogen wel haalbaar?

Mensen moeten zoveel mogelijk zelf in hun eigen onderhoud voorzien en werk speelt daarbij een centrale rol. In die visie kan bijna iedereen zich wel vinden. Het is ook het uitgangspunt van de Wet werken naar vermogen. Het streven om daarbij ook zoveel mogelijk mensen aan de 'onderkant van de arbeidsmarkt' aan het werk te krijgen vloeit daaruit voort. Gerrit Dijkerman, adviseur bij Spectrum, doet een dringend appél op gemeenten.

De uitgangspunten zijn logisch, maar hoe zit het met de praktische haalbaarheid van deze plannen?

Gemeenten krijgen in de Wet werken naar vermogen alle verantwoordelijkheid voor de arbeidsparticipatie van deze mensen. Zij hebben tegelijkertijd te maken met twee andere decentralisaties vanuit het Rijk naar de gemeenten: de transitie AWBZ naar de Wmo en de transitie jeugdzorg. Hoe deze drie transities in elkaar grijpen en wat de zogenaamde gestapelde effecten zijn voor burgers is nu volkomen nog onduidelijk. In de oorspronkelijke plannen ‘werken naar vermogen’ werd nog uitgegaan van een aantrekkende arbeidsmarkt en een tekort aan werknemers door vergrijzing en economische groei.

 

Nu deze aannames tegenzitten, wordt een nog groter appél gedaan op werkgevers om deze groep medewerkers een plek te geven in de eigen organisatie. Zoals met veel veranderingen hebben goede voorbeelden een olievlekwerking. Mijn pleidooi is om gemeenten hier een voortrekkersrol in te laten spelen. Probeer als gemeentelijke organisatie zelf om een voorbeeldfunctie te spelen bij het aan het werk helpen van mensen met een arbeidsbeperking. Zo'n voortrekkersrol werkt een flexibele houding van locale werkgevers in de hand en wat werkt nu beter dan een wethouder die enthousiast voorbeelden aanhaalt uit de eigen organisatie; medewerkers die zorgen voor ene prettige sfeer, zorgen voor onverwachte dingen en vragen om onthaasting om even contact te maken met collega's. Kortom gemeenten zet de eerste stap!

Gerrit Dijkerman is adviseur bij Spectrum CMO Gelderland en projectleider bij de Stichting GWB. Vorige maand publiceerde hij de factsheet Werken naar vermogen. Stichting GWB organiseert in april een symposium over gemeenten en maatschappelijk ondernemen, zie ook www.stichtinggwb.nl

Reacties

Vizier richten op bedrijfsleven

In VNG magazine (feb) komt PvdA wethouder Willem de Jager uit Lelystad aan het woord. Volgens hem wordt het in het buitenland, Amerika of Duitsland beter aangepakt. Daar doet het bedrijfsleven gewoon mee. Maar Nederlandse ondernemers staan niet te dringen om mensen met een beperking in dienst te nemen. Dat is ook de reden waarom bij veel gemeenten, waaronder Lelystad, het vizier wordt gericht op het bedrijfsleven. ‘De vraag van de ondernemers moet centraal komen te staan. Dan is het aan ons om duidelijk te maken dat zij gebaat zijn bij het in dienst nemen van onze klanten. Daarom zullen wij ons ook gaan richten op het ontzorgen en verleiden van werkgevers, wellicht via een te vormen werkbedrijf onder regie van de gemeente. Daar kunnen de Amerikaanse lessen goed bij van pas komen.’
http://www.vngmagazine.nl/archief/4364/amerikanen-werken-al-lang-naar-ve...

Is dit niet dezelfde

Is dit niet dezelfde discussie als destijds toen het over quota voor allochtone medewerkers ging? Ook daar we3rd van gemeenten een voortrekkersrol verlangd, ookk daar kwam het uiteindelijk tot inspanningsafspraken. Zo van 'we doen ons best, maar als het niet lukt maakt het niets uit'. Tja.
En moeten diezelfde gemeenten het niet gaan doen met minder ambtenaren? Met andere woorden: er gaan daar al veel mensen uit en er worden weinig extra mensen aangenomen. Voor die weinig extra mensen heb je legio keuzes op de huidige arbeidsmarkt... Ik vind het pleidooi van dhr. Dijkerman erg sympathiek en in een wereld vol solidariteit en naastenliefde was het vast kansrijk geweest. Vrees alleen dat het er voorlopig niet inzit, tenzij er iets wordt 'opgelegd'.